Finse

Woensdag ochtend liep de wekker alweer vroeger af dan op een gewone dag. Onze volgende uitstap stond te wachten op ons. We vertrokken naar het station voor weer een treinrit. Deze keer zouden we een kleine 3u aan onze stoel vastgeklampt zitten. Onze uitstap ging namelijk naar het hoogste treinstation van Noorwegen op 1222m hoogte. Hier zouden we een wandeling maken rond een gletsjer op aanraden van de vele toeristische folders. Toen we uit de trein stapten, heeft het geen 5 seconden geduurd of oh jawel, Wouter had het koud! Snel spurten naar het station en binnengaan. We deden onze extra trui aan die we hadden meegebracht, ik zette m'n muts op en dacht dat ik klaar was voor een wandeling van 15 km. Karen en co die de tocht al achter de rug hadden, meldde ons dat ze er ongeveer een kleine 6u over gedaan hadden. De rode T's volgen, dat was de boodschap voor deze tocht. We begonnen eraan vol goede moed en het weer viel nog mee. Koud met enkele zonnestralen. Hier en daar een plaatje schieten, de natuur nog maar eens vastleggen voor het nageslacht (global warming enzo) en verder stappen.Het weer sloeg al snel om en we belandde al gauw in een windvlaag met smeltende sneeuw. het zicht was dan ook praktisch nul en we moesten met ons koppie naar beneden lopen. Hierdoor miste we dus een rode T en kwam we op de fietsroute terecht. Toen we dan ook nog een keer de spoorweg moesten oversteken en de gletsjer eigenlijk niet meer te zien was, begonnen we ons vragen te stellen. We haalden de geleende kaart van Karen boven en begonnen ze zo goed en zo kwaad mogelijk te bestuderen onder de brug van de spoorweg. Hier was 'een beetje' minder wind. Bleek dat we al een uur fout aan het lopen waren en al bijna na 500m een dam hadden moeten oversteken. We hadden deze dam nog zitten bewonderen en er foto's van getrokken. We wandelden terug naar dit punt en zagen waar het mis was gelopen. Ondertussen waren we beide al veranderd in ijsmannetjes en dus besloten we om maar helemaal terug te gaan naar het station. Onze wandeling van een dikke 5u konden we toch niet meer rondkrijgen. Hiervoor was er al te veel tijd verloren gegaan.
Na onze kleren te drogen gehangen te hebben en een beetje opgewarmd te zijn in het hotel gingen we naar het hotel ernaast. Hier dronken we een goeie tas warme choco en koffie om op te warmen. Onze treintickets konden we niet omruilen naar tickets voor de trein vroeger dus moesten we nog een dikke 4u wachten in het hotel om teerug naar Bergen te kunnen sporen.
Dit was dus een dag om snel te vergeten en zeker niet opnieuw mee te maken.

koude groeten

Wouter