Na veel te veel dagen verschijnt er nog eens iets op mijn blog! Ik heb het verwaarloosd, ik weet het. De dagelijkse rituelen beginnen een beetje hetzelfde te worden. Opstaan, naar de les gaan, informatie opzoeken, papers schrijven, readers lezen, mails sturen en beantwoorden, toledo checken, Noorse 'my space' checken, naar de winkel gaan, eten, films kijken, de klubb opzoeken, door de stad dwalen, enz. Dit gebeurde er de voorbije weken zo wat allemaal dagelijks dus niet echt de moeite om even om de 3 dagen iets te komen posten. Ok, jullie hebben gelijk, ik praat mezelf goed =).
Nu zijn er in oktober toch ook nog enkele noemenswaardige zaken gebeurd. Het is eigenlijk nog vrij goed weer hier, zo tssn de 5 en de 10 graden meestal en nog vrij zonnig. Er zijn enkele dagen geweest dat je echt geen hand voor ogen zag door de vele mist, maar anders is het vrij open en een gezellig weertje. Op een van deze dagen hebben we onze beentjes nog maar eens aan het werk gezet en zijn we naar een fjord (een meer dat in verbinding staat met de zee) gewandeld. Onderweg kwamen we een wit kasteel tegen dat we dan ook maar effe gaan checken zijn. Er was niet veel te beleven en enkel op weekdagen kon je om 12u stipt een engelse tour door het kasteel volgen. Nuja, zo groot was het nu ook weer niet en we hebben de buitenkant gezien, dat moet volstaan. Erna wandelden we door de tuin van het kasteel en kwamen we terecht aan de fjord. Daar hebben we wat gezeten en genoten van de rust aangezien er bijna niemand anders was. Enkel wij, een visser en nog twee heren met een polaroid. Op onze terugweg maakten we nog een ommetje langs enkele andere wegen en kwamen we uiteindelijk terug aan Fantoft.
Het weekend erop besloten we de echte klimmers in ons los te laten en nog eens één van de bergen rond de stad te beklimmen. De Floyen stond al op ons palmares dus deze keer was de Lovstakken aan de beurt. We begonnen allemaal vol goede moed aan de wandeling. Karen had deze berg al eens beklommen in augustus en figureerde als gids. Ze had gezegd dat het een taaie brok zou worden. Na ongeveer een kwart van de tocht kon Ellyne het tempo niet meer houden en wilde ze eerst terug gaan. Na enkele minuten te overleggen, besloot Ellyne gewoon even te rusten en nadien op eigen tempo verder te gaan. Uiteindelijk zou ze net niet op de top geraken, want het laatste stuk was soms echt wel apentoeren uithalen om op rotsen te kunnen klimmen en onze weg te kunnen verderzetten. Na een wandeling van goed 2u bereikten we de top. Het was echt de moeite geweest. Het uitzicht was perfect dankzij het mooie weer. Op de top stond 1huis en een grote mast. Ook troffen we er een boek aan waar je jouw naam kan inschrijven als blijk van jouw aanwezigheid op de top. Dertig foto's en een half uur later begonnen we aan de afdaling die uiteraard minder lang duurde...
Het afgelopen weekend zijn we naar nog eens naar Floyen gegaan om de zonsondergang over de stad te kunnen zien. We gingen met de kabelbaan omhoog om zeker op tijd te zijn en niets te missen. We bleven kijken tot de zon onder was gegaan en de stad begon te verduisteren. Hier en daar zag je een lichtje aanspringen die de avond zouden inluiden. We gingen ons even verwarmen met een warme choco of koffie in de plaatselijke shop en wachtten tot het helemaal donker was geworden. Toen we terug buiten kwamen was het een mooi tafereel dat aan onze voeten lag. Een stad vol lichtjes, een zacht briesje door onze haren, nu wel niet die van mij want ik had mijn TE vette muts op, en het kabbelen van het water. Ik kon dat wel niet horen tot boven, maar dat moest je erbij denken ;-). Na vollebak genoten te hebben en weer 50 foto's later begonnen we aan de afdaling in het donker . Ik struikelde slechts 2 keer en kwam net als de anderen heel huids beneden aan de voet van de berg. Flink zo!
Onze laatste trip vond afgelopen zonadg plaats. Het was een georganiseerde trip door de Student Union van Bergen (SUB). We vertrokken om 8u met de bus voor een rit van drie uur. Onderweg werd de bus ook nog voor 15 minuten op een ferry gezet om een fjord te kunnen oversteken. Na de busrit werden we dan gedropt langs de kant van de weg en vertrokken we voor een wandeling naar een waterval aan de Eidfjord. De wandeling was niet zo lang, maar wel goed bergop zodat het wel een calorieverbrander bleek te zijn. Nadat we even aan de waterval hadden mogen rusten, konden diegenen die dat wilden nog mee gaan naar een hoger gedeelte waar zo "eeuwige sneeuw' ligt. Dit deden we dan ook maar, we hadden tenslotte betaald om iets te zien! Hier konden we dus onze eerste sneeuw vastnemen en natuurlijk werd ik het slachtoffer van sneeuw in m'n trui. Ik noem geen namen. Dit is een openbare blog, iedereen kan meelezen. We blijven op onze hoede =). Na de afdaling werden we aan de waterval opgewacht door de overigen en was de aangekondigde bbq uitgestald. Nuja bbq, ik hoor jullie al denken: "hoe kan da nu in the middle of nowhere?". De 'organisatoren' hadden dus enkele vuurkes mee en wat kolen om wat worsten op te bakken en hotdogs te maken. Het idee was er, proficiat mannen van de organisatie! Na het nuttigen van de maaltijd kwam de bus ons enkele honderden meters verder op een parking terug oppikken en konden we aan de terugweg beginnen. Slapen was de boodschap!
Ondertussen kijken we ook nog wat rond op het internet en folders om toekomstige plannen te smeden. Volgend weekend staat er waarschijnlijk schaatsen op het programma. De schaatsbaan zou zelfs niet zo ver van Fantoft moeten liggen dus dat komt in orde.We hebben ook nog iets 'speciaals' ontdekt. Blijkbaar leven er vele orka's tussen ijsland en Noorwegen, maar wel hoger naar het noorden. Nu kan je dus orka safari's doen van oktober tot januari omdat dit het orka seizoen zou zijn. We hebben 3 opties gevonden: op een grote boot, op een klein bootje of snorkelen tussen de orka's. Het laatste laten we maar aan ons voorbij gaan vanwege het prijskaartje en het feit dat zo een beest gemiddeld 9m lang is en 6 ton weegt. Beeld u dat maar eens in, aha! We gaan het nog eens goed bespreken en zien als het de moeite is om tot daar te gaan. Het zou wel een verre en vermoeiende reis worden waarschijnlijk.
Het noorderlicht gaan bekijken boven de poolcirkel aan de noordkaap is ook al ter sprake gekomen, maar dat is sowieso voor later als het er van komt. Hoe later op het jaar je gaat, hoe duidelijker het zichtbaar is.
Om niet alleen maar te reizen en te wandelen hebben Karen en ik ons een zitje bemachtigd voor het optreden van Kings of Convenience in de Krieghallen hier in Bergen. De band bestaat uit twee heren afkomstig uit deze stad. Mijn portie Noorse cultuur gaat dus ook weer de hoogte in!
Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn lange tekst na het stilzwijgen gedurende enkele weken.
Hilsen!
Wouter
